U bent hier

Rechten

‘Blik naar buiten’: rechtbank Amsterdam wil in gesprek met lokale beleidsmakers

Mr. Online (juridisch nieuws) - 24 juni 2024 - 9:37pm

Niet eerder kwam een rechtbank in Nederland met een dergelijk rapport en uitnodiging. De rechtbank Amsterdam noemt het rapport zelf een maatschappelijke reflectie. Het is tot stand gekomen naar aanleiding van ervaringen van rechters tijdens zittingen, bijvoorbeeld wanneer zij in gesprek zijn met verdachten of procespartijen.

Problemen

“Wat er in de regio Amsterdam gebeurt, zien we dagelijks in de rechtbank,” zo licht Bart van Meegen, president van de rechtbank Amsterdam, de inhoud van het rapport in het voorwoord toe. “Vanuit onze onafhankelijke positie zien we dagelijks veel problemen waarbij burgers en bedrijven zijn betrokken uit de regio Amsterdam.”

Het rapport is, als het aan Van Meegen ligt, een aanzet om met lokale politici en bestuurders duurzaam in gesprek te komen over de problemen zoals die in de rechtbank zoal de revue passeren. “Een aantal knelpunten en regelmatig ook schrijnende situaties hebben een meer structurele aanpak nodig. Met deze maatschappelijk reflectie vragen we bij u aandacht en actie voor die problemen.”

Zes pijlers

Blik naar buiten is opgebouwd aan de hand van zes pijlers, die gezamenlijk de veelheid aan thema’s afdekken die in de rechtszaal veelvuldig aan bod komen:

  1. Wonen
  2. Schulden
  3. Jeugd
  4. Dicht bij de burger
  5. Schaarste in de keten
  6. Rechtsbescherming

Elke pijler wordt kort toegelicht, met per thema ook concrete aanbevelingen aan wetgevende en bestuurlijke instanties.

Zo signaleert men op het gebied van schuldenproblematiek dat veel burgers met schulden geen weet hebben van de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp). De rechtbank roept gemeenten dan ook op om burgers voortaan actief te verwijzen naar de mogelijkheden die voortvloeien uit deze wet. Aangaande krapte op de huurmarkt adviseert de rechtbank om de urgentieregeling, die in de praktijk bijvoorbeeld ‘geen oplossing biedt voor ouders in scheidingssituaties’, grondig te herzien.

Jaarlijks

Blik naar buiten is, als het aan de rechtbank Amsterdam ligt, geen eenmalig initiatief. Van Meegen geeft in zijn voorwoord aan dat de rechtbank voornemens is de maatschappelijke reflectie voortaan ieder jaar te publiceren.

Het bericht ‘Blik naar buiten’: rechtbank Amsterdam wil in gesprek met lokale beleidsmakers verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Verlenging subsidieregeling dekt opleidingskosten 175 sociaal advocaten

Mr. Online (juridisch nieuws) - 24 juni 2024 - 11:46am

Het aantal van 175 advocaat-stagiairs die binnen de sociale advocatuur kunnen worden opgeleid, komt bovenop de 525 die al eerder van de regeling gebruikmaakten. De verlenging van de subsidie is deel van een breder plan om de sociale advocatuur in Nederland te versterken.

Financiering

De opleidingskosten van sociaal advocaten zijn traditioneel lastig op te brengen. Dit omdat de sociale advocatuur op zichzelf financieel al langere tijd onder druk staat. De Staatscommissie rechtsstaat adviseerde in dat kader begin juni al dat de vergoedingen voor sociaal advocaten fors omhoog zouden moeten en het griffierecht omlaag.

Advocaat-stagiairs die binnen de sociale advocatuur willen worden opgeleid, zijn daarom in veel gevallen aangewezen op subsidie of andere regelingen die ondersteunen bij de financiering. In april stuurde de minister daarom een plan van aanpak naar de Tweede Kamer om de positie van de sociale advocatuur in Nederland te versterken. Onderdeel van dat plan was de verlenging van de subsidieregeling voor het opleiden van sociaal advocaten.

Toegang tot recht

Volgens Weerwind past de subsidieregeling goed binnen het bredere pakket om in Nederland de toegang tot het recht te verbeteren. “Iedereen moet een juridisch probleem of geschil laagdrempelig, duurzaam en passend kunnen oplossen,” zei de minister daar vorig jaar over. “En dat gaat over zoveel meer dan de gang naar de rechter. Daarom neem ik maatregelen om niet alleen de gang naar de rechter, maar ook de inzet van deze mogelijkheden te versterken.”

Naast het versterken van de sociale advocatuur, zette de minister destijds in op het verlagen van griffierechten. Ook maakte hij structureel 260.000 euro per jaar vrij om de toegang tot geschillencommissies te vereenvoudigen.

Het bericht Verlenging subsidieregeling dekt opleidingskosten 175 sociaal advocaten verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Wie bewijst er dat authenticatiemiddelen zijn misbruikt?

IusMentis - 24 juni 2024 - 8:11am

Moet jij bewijzen dat je handtekening is vervalst, of de wederpartij het omgekeerde? Die vraag kwam recent zijdelings langs bij het Hof Amsterdam in een zaak over een borgtochtovereenkomst.

De gedaagde partij zou volgens een borgtochtovereenkomst op moeten draaien voor een lening van € 18.630 aan een (ondertussen failliet) bedrijf waar hij directeur en enig aandeelhouder van was. In art. 7:859 BW staat dat een borgovereenkomst alleen kan worden bewezen met een door de borgsteller ondertekend geschrift. Betwisten van de handtekening kan dus een effectief middel zijn om zo’n borg van tafel te krijgen.

Het Hof vindt de stelling dat deze persoon niets te maken had met de lening of borg moeilijk te geloven – hij was immers de enige directeur van het bedrijf. Die skepsis zien we terug in de beoordeling van de argumenten over identiteitsmisbruik: In dat verband ligt het op zijn weg toe te lichten hoe het mogelijk is dat derden in het bezit zijn gekomen van gegevens met betrekking tot Zesto Groep zoals inloggegevens behorend bij de mailaccount en de bankrekening van Zesto Groep en wat de achtergrond en redenen ervan zijn dat diverse geldbedragen van de bankrekening van Zesto Groep zijn overgeboekt naar zijn eigen privérekening. De achterliggende technologie is IDIN. Hierbij identificeer je jezelf via je bank, wat algemeen als veilig wordt gezien omdat toegang tot bankrekeningen al aan strenge authenticatie- en veiligheidsvoorschriften gebonden is. Daarnaast wordt gesproken over een mailaccount, dat is het info@ adres dus ik kan me nog nét voorstellen dat een ander dan de directeur in die mailbox kan.

Bij het banksysteem is dat wat meer twijfelachtig, gezien het algemeen bekende feit dat daar tweefactorauthenticatie en andere controles en toezicht zijn. Terecht zegt het Hof dan ook: Onder deze omstandigheden lag het op de weg van [appellant] toe te lichten hoe het mogelijk is dat derden aan zijn persoonlijke inloggegevens zijn gekomen als het werkelijk zo is dat een en ander buiten hem om is gegaan. [appellant] heeft die toelichting evenwel niet gegeven. De stelling van [appellant] dat de stem in de geluidsfragmenten van de telefoongesprekken niet van hem is, maar van [naam 3] en dat daaruit zou moeten blijken dat niet [appellant] maar [naam 3] betrokken is geweest bij de totstandkoming van de overeenkomsten, is door [appellant] – tegenover de betwisting van [geïntimeerde] – op geen enkele wijze onderbouwd. Dit wringt in zoverre dat normaliter de wederpartij bij een “stellige ontkenning” moet bewijzen dat de handtekening wél door die persoon is gezet (art. 159 lid 2 Rv). En daar komt bij dat de borg door deze meneer is aangegaan vanuit zakelijke motieven – zijn eigen bedrijf, immers – en dat de strenge handtekeningeis daarmee van tafel is.

De man krijgt de borgverplichting dus gewoon opgelegd. Had hij enige argumenten ingebracht waarom zijn account gehackt was of internetbankieren overgenomen, dan was dat wellicht anders komen te liggen.

Arnoud

Het bericht Wie bewijst er dat authenticatiemiddelen zijn misbruikt? verscheen eerst op Ius Mentis.

Gerard Spong: ‘Suriname is nu een rechtsstaat in optima forma’

Mr. Online (juridisch nieuws) - 21 juni 2024 - 6:12pm

Tijdens zijn lezing voor de stichting vatte hij de juridische gebeurtenissen na de decembermoorden in 1982 samen. Hij stelde dat de Surinaamse justitie daarna 18 jaar lang ‘passief’ was geweest. Spong: “Het ontmaskerde zichzelf als een orgaan van collaborerende juristen, dat een radar werd in de staatsterreur-machine van Bouterse. Men was niet bereid een prijs te betalen voor beroepsmatige integriteit.”

Kletspraat

Spong zei dat de rechter in Suriname ook niet integer kon zijn, vanwege de ‘faliekant foute amnesty-wetgeving’ in het land. “Dit terwijl Bouterse zijn slachtoffers destijds ‘een voor een het doodvonnis had toegezegd, met als excuus de kletspraat dat ze op de vlucht zouden zijn neergeschoten.”

Daarna was de rechtsstaat vanwege het schrikbewind van Bouterse volgens Spong ‘lang een fata morgana’. De raadsman: “De werkelijkheid was in die tijd grimmig en schizofreen. Alles leek normaal, maar de daders van de decembermoorden kwamen weg met straffeloosheid.”

Hol van de leeuw

Spong prees het OM en de rechters die uiteindelijk Bouterse wel veroordeeld kregen: “Dat was in een lastige positie, want in het hol van de leeuw, met een ongewijzigde machtspositie in het land. Waarbij de hoofdverdachte President was, en opperbevelhebber van het leger.” Hij gaf ook complimenten aan de Krijgsraad, die zich door het juridische verzet van Bouterse niet liet beïnvloeden.

Troost

Wel plaatste Spong nog een opmerking bij het vonnis van 20 jaar voor Bouterse. “Wat mij betreft had hij levenslang verdiend. Dit vond ik maar een schrale troost.” Ook het feit dat Bouterse niet in voorarrest is genomen in 2000, waardoor hij kon vluchten, noemde hij ‘absurd’.

Hij waarschuwde ervoor de vlag voor de rechtsstaat niet te vlug uit te steken, omdat nog ‘gevaar voor een putsch’ door Bouterse kan dreigen, omdat hij nog zou kunnen meedoen aan de volgende verkiezingen, en er in de Surinaamse grondwet staat dat hij gratie kan krijgen als President.

Tenslotte meldde Spong dat Bouterse in Nederland is veroordeeld tot elf jaar gevangenisstraf voor de decembermoorden en dat de verjaring hiervan in het komende jaar zal plaatsvinden. “De Nederlandse staat heeft er dus alle belang bij om zelf ook achter hem aan te gaan, al was het alleen maar om die verjaring te stuiten.”

Het bericht Gerard Spong: ‘Suriname is nu een rechtsstaat in optima forma’ verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

‘Oekraïners in Nederland kunnen juridisch beter worden beschermd’

Mr. Online (juridisch nieuws) - 21 juni 2024 - 12:13pm

“De kwetsbaarheid van Oekraïense ontheemden in Nederland is groot”, stelt Martin Blaakman, lector Toegankelijkheid van het Recht aan de Hogeschool InHolland. Het lectoraat bekeek aan de hand van interviews en vragenlijsten welke waarden Oekraïense vluchtelingen belangrijk vinden. Op basis daarvan onderzocht men hoe zij een goed leven denken te kunnen leiden in Nederland. Welke basisvoorzieningen denken ze daarvoor nodig te hebben? En welke (juridische) problemen ondervinden de vluchtelingen als ze deze voor elkaar proberen te krijgen? Daarnaast onderzocht het lectoraat welke (juridische) problemen professionals ondervinden in het ondersteunen van Oekraïense vluchtelingen.

Kwetsbaarheid

Die problemen zijn er voor de Oekraïners wel degelijk. Dat gaat van psychologische problemen en zorgen over dierbaren in hun thuisland, bovenop slechte huisvestingsomstandigheden, laagbetaalde banen met onduidelijke contracten, en een tekort aan betaalbare, professionele taaltrainingen. Velen leven in gemeentelijke opvang of gastgezinnen met weinig ruimte en privacy. Onderzoeker Blaakman: “Onduidelijkheid over hun juridische status na maart 2025 ondermijnt hun positie op de arbeidsmarkt. Zicht op vaste contracten hebben ze niet.”

De kwetsbaarheid wordt volgens Blaakman vergroot door de Tijdelijke wet opvang ontheemden Oekraïne, die voorziet in een verplichte eigen bijdrage aan de gemeentelijke opvang voor Oekraïners met een baan: “De Eerste Kamer nam de wet deze week aan als hamerstuk, net als in de Tweede Kamer – zonder debat over of inzicht in de financiële situatie van Oekraïense ontheemden.”

Om beter zicht te krijgen op de impact van de wet onderzoek Blaakman nu de situatie van Oekraïners in opvangcentra: “Daarbij kijken we ook naar doorlopende kosten voor woning of familie in Oekraïne en arbeidszekerheid.”

Uit eerder onderzoek bleek dat vrijwel alle Oekraïners precies genoeg, of niet genoeg geld hebben om rond te komen.

Beschermen

Blaakman stelt dat meer moet worden gedaan om de rechtspositie van Oekraïners te beschermen: “Dat begint bij hen informeren over hun rechten. Waar en hoe kunnen ze gratis juridische hulp krijgen, met welke verzoeken kunnen ze bij het Juridisch Loket, Rechtswinkels en Stichting je Goed Recht terecht, wat zijn de mogelijkheden om hun documenten en arbeidsovereenkomsten te laten controleren?

Recht hebben gaat ook over bescherming krijgen van die rechten, stelt de onderzoeker. Maar de onzekere juridische status van Oekraïners lijkt voorlopig een gegeven. Blaakman: “Bescherming en ondersteuning in het vinden van rechtsbescherming is daarom des te belangrijker. Organisaties voor rechtshulp kunnen een eerste stap zetten door Oekraïners actief juridische voorlichting en praktische hulp te geven, zoals zij doen op de Dag van de Rechtshulp voor Oekraïners komende zaterdag. Gemeenten kunnen zulke initiatieven steunen en zelf actief informeren over wegen naar rechtshulp.”

Pop up

In het Oekraïens Huis in Rotterdam organiseert InHolland op zaterdag 22 juni, vanaf 16.00 uur een pop-up-rechtswinkel. Daar wordt aan de aanwezige Oekraïners uitgelegd welk rechtshulp er voor hen is. Vervolgens kunnen ze voor concrete hulpvragen naar de medewerkers van Stichting Je Goed Recht, het Juridisch Loket en studenten van de rechtswinkels.

Zo krijgen Oekraïners de kans om te leren waar en hoe zij gratis juridische hulp kunnen krijgen, voor welke verzoeken ze terecht kunnen bij de deelnemende organisaties, hoe zij documenten zoals arbeidsovereenkomsten, ter plaatse kunnen laten controleren. Ook kunnen zij daar juridische vragen stellen, met assistentie van een vertaler ter plekke.

Meer informatie is te vinden via deze webpagina.

Het bericht ‘Oekraïners in Nederland kunnen juridisch beter worden beschermd’ verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Bij de rechter eisen dat je geen cookies meer op je computer geplaatst krijgt, het kan!

IusMentis - 21 juni 2024 - 8:15am

4 grote internetondernemingen wordt geboden het plaatsen en/of uitlezen van ’tracking cookies’ zonder dat de gebruiker daarvoor toestemming heeft verleend te staken en gestaakt te houden. Aldus de rechtbank Amsterdam in een recent kort geding, dat wat mij betreft wel wat meer aandacht had mogen krijgen. Want ja, je kunt dus een cookieplaatsverbod afdwingen bij de rechter.

Toegegeven, het is wel een wat dure en tijdrovende operatie. Deze meneer trok ten strijde tegen Linkedin en Microsoft vanwege diverse tracking cookies die hij aantrof, inclusief cookies “na diens expliciete weigering die toestemming te verlenen”. Reactie Microsoft: dat kunnen wij niet want we weten niet wie u bent, maar zie de handleiding van uw browser.

Dank je de koekoek dacht die meneer, en stapte naar de kortgedingrechter. Een relatief makkelijk verhaal: cookies zijn informatie, en informatie opslaan op randapparaten via telecommunicatie mag alleen met toestemming (art. 11.7a Telecommunicatiewet). Behalve functionele, en dat is natuurlijk discussie genoeg.

De rechter ziet echter genoeg aanknopingspunten voor de stelling dat deze cookies niet voor functionele doeleinden worden geplaatst, maar (direct of indirect) voor advertentiedoeleinden. ALleen al het in kaart brengen van (individuele) bezoekers en hun surfgedrag kan wel degelijk al als tracking cookie worden aangemerkt, aldus de rechter.

Was er toestemming? Die moesten de ‘partners’ van MS en Linkedin natuurlijk netjes vragen volgens de contracten, dus het was geregeld. Maar nee: De betrokken gedaagden blijven als verwerkingsverantwoordelijken echter (ook) zelf verantwoordelijk voor het bewerkstelligen van het verkrijgen van toestemming op rechtsgeldige en rechtmatige wijze voor het plaatsen en uitlezen van de tracking cookies en zij kunnen daar op grond van artikel 26 lid 3 AVG ook op worden aangesproken, ongeacht wat er in het contract met haar partners staat. Je moet meer doen dan enkel instructies of standaardtools geven en zeggen dat het wel goed zat zo. De bedrijven wordt dan ook verboden om nog cookies te plaatsen – en wel op straffe van een dwangsom van 500 euro per cookie, gemaximeerd op 25.000 euro.

Ik voorzie wel wat executieproblemen bij dit vonnis: hoe moet Microsoft weten dat dit cookie gezet wordt bij deze eindgebruiker?

Arnoud

Het bericht Bij de rechter eisen dat je geen cookies meer op je computer geplaatst krijgt, het kan! verscheen eerst op Ius Mentis.

Video recording of COMMUNIA Salon: The hollowing of the Public Domain

International Communia Association - 20 juni 2024 - 4:48pm

On June 18th, we hosted our first online salon in 2024 on the hollowing out of the Public Domain through cultural heritage laws with a particular focus on Italy.

In recent years there have been a number of problematic court cases around the commercial reuse of Public Domain works held by Italian cultural heritage institutions. In response, we recently published an independent expert opinion raising questions about the compatibility of the Italian approach of cultural heritage protection with EU law, including Art. 14 of the DSM Directive.

For this COMMUNIA Salon, we invited the authors of the expert opinion, Giulia Dore and Giulia Priora to a panel discussion, moderated by Brigitte Vézina, in order to elaborate on, and discuss their findings. They were joined by Andrea Wallace to provide some further insight into the ideas behind, and implementation of Article 14 of the DSM Directive.



To kick off the discussions, Andrea Wallace (Professor, University of Exeter) discussed the importance of Article 14 of the DSM Directive, noting that the recognition that faithful reproductions (such as digitization) of works in the public domain are to remain in the public domain follows more than a decade of policy work at EU level. The rationale of the provision is to ensure that the idea behind copyright is upheld: a period of exclusivity to reward creativity and creation, but then opening up a work for society to enjoy free of charge. As such, Article 14 sends a “clear message, both to member states but also to institutions” that related rights cannot be used to perpetually extend protection. Nevertheless, some member states continue to restrict access to works in the public domain (see Andrea’s survey for Europeana for more detail).

Following this presentation, Giulia Priora (Professor, NOVA School of Law in Lisbon) took the stage to showcase the Italian implementation of Article 14 of the DSM Directive, explaining how it creates a carve out for works that fall within the scope of the Italian Cultural Heritage Code, which is at odds with the principles of Article 14 outlined in its recital. She concluded that the Italian implementation is not fully compliant with the obligation of result imposed by the DSM Directive, as it fails to transpose Article 14 in a way that is “achieving the objectives set by the European Union legislator.” This creates significant obstacles to access cultural heritage, fragments the legal landscape that the EU lawmaker tried to harmonize, and poses a constitutional problem both at national and EU level by jeopardizing the balance between copyright and fundamental rights.

Finally, Giulia Dore (Professor, University of Trento) outlined the contents of the Italian Cultural Heritage code, explaining how it opened the door to the creation of a pseudo or para-copyright by national courts. She explained how national courts are cherry-picking norms and the impact this case law can have on the use of cultural heritage material, before outlining a number of ways to remedy the situation at EU level and prevent the abuse of similar national legislation by other member states.

Following the presentations, the Q&A session, moderated by Brigitte Vézina (Director of Policy and Open Culture, Creative Commons), addressed several questions from the audience, such as whether protection of works might be warranted to uphold certain cultural values and whether the cultural heritage lawsuits in Italy had made discussions around the topic more mainstream.If you are curious on how to move forward and address the issue of cultural heritage laws to protect the Public Domain from their encroachment, you can find COMMUNIA’s recommendations in our Policy paper #20 on the right to use Public Domain heritage.

The post Video recording of COMMUNIA Salon: The hollowing of the Public Domain appeared first on COMMUNIA Association.

Notarissen krijgen berisping na miljoenenfraude door boekhouder

Mr. Online (juridisch nieuws) - 20 juni 2024 - 3:59pm

De fraudezaak kwam aan het licht toen de fraudeafdeling van een bank in augustus 2022 contact opnam met het notariskantoor, omdat er twee opvallende betalingen waren gedaan vanaf een derdengeldenrekening. Al snel na de melding van de bank werd duidelijk dat de boekhouder van het kantoor al jarenlang geld van een derdengeldenrekening haalde en naar zichzelf overmaakte. Hij zou op deze manier in 13 jaar tijd ruim 3,1 miljoen euro hebben gestolen.

Inzage

De boekhouder had voor zijn werkzaamheden de beschikking over bankpassen met een eigen pincode, waardoor hij inzage had in de derdengeldenrekeningen van het kantoor en betalingen van die rekeningen klaar kon zetten. De twee notarissen konden de klaargezette betalingen vervolgens autoriseren en uitvoeren met eigen bankpassen en pincodes.

De boekhouder heeft jarenlang met gebruikmaking van de bankpas en pincode van één van de notarissen bedragen naar zichzelf overgemaakt, en wel zo dat deze betalingen door de notarissen, de accountant en het Bureau Financieel Toezicht (BFT) niet zijn geconstateerd. Volgens eigen zeggen zou de boekhouder in 2008 de pincode van deze notaris hebben gekregen om (spoed)betalingen te autoriseren. Deze notaris betwist dit uitdrukkelijk.

Klacht

Het BFT deed onderzoek naar de fraude en diende uiteindelijk een klacht in bij de Kamer voor het notariaat. Het BFT verwijt de twee notarissen dat zij onvoldoende toezicht hebben gehouden op hun derdengeldenrekeningen. Hierdoor ontstond een zogenaamd bewaringstekort op die rekeningen, waardoor derden die in goed vertrouwen hun geld bij de notaris in bewaring hadden gesteld het risico liepen om alles kwijt te raken.

De kamer oordeelt dat de notarissen niet zorgvuldig genoeg handelden, omdat zij hun bankpassen van de derdengeldenrekeningen in een overdag niet afgesloten kast op de financiële administratie bewaarden. Daarmee namen zij het risico voor lief dat deze passen zouden kunnen worden gebruikt door anderen dan zij zelf, als hun pincode bekend zou worden. De klacht van het BFT is daarmee gegrond bevonden door de kamer.

Slachtoffer

Bij het opleggen van een tuchtmaatregel stelt de kamer voorop dat de notarissen zelf op geen enkele wijze betrokken waren bij de frauduleuze praktijken van de boekhouder. “Sterker nog”, oordeelt ze, “ook zij zijn slachtoffer van zijn daden en dit heeft voor hen en voor hun medewerkers diepe impact. Daarbij hebben de notarissen na de ontdekking van de fraude kosten noch moeite gespaard om de gevolgen van de fraude waar mogelijk te beperken en hun (betalings-)organisatie te optimaliseren.”

Verder staat voor de kamer vast dat de boekhouder op dusdanig geraffineerde wijze te werk ging, dat niet van de notarissen kon worden verwacht dat zij daarop bedacht waren of dit zelf hadden kunnen ontdekken. Zo heeft de boekhouder gebruik gemaakt van vervalste betalingsopdrachten en heeft hij de bedragen die hij naar zichzelf overmaakte op slinkse wijze in de administratie weggewerkt.

Berisping

Gelet op dit alles vindt de kamer een ontzetting uit het ambt of een onvoorwaardelijke schorsing in de uitoefening van het ambt te zwaar. Een voorwaardelijke schorsing zou het meest op zijn plaats zijn, maar die mogelijkheid bestaat niet in de wet. Daarom volstaat de kamer met het opleggen van een berisping aan beide notarissen en worden zij veroordeeld in de proceskosten.

Het baart de Kamer voor het notariaat zorgen dat niet alleen de notarissen, maar ook de accountant en het BFT jarenlang zijn uitgegaan van de gegevens die de boekhouder had gemanipuleerd: “De kamer had verwacht dat het BFT duidelijk had gemaakt welke lessen hieruit zijn getrokken om te voorkomen dat zo’n grootschalige fraude zich kan herhalen.”

Het bericht Notarissen krijgen berisping na miljoenenfraude door boekhouder verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

A proposal for the implementation of the AI Act’s training data transparency requirement

International Communia Association - 20 juni 2024 - 1:34pm

Earlier this week, COMMUNIA member Open Future, together with Mozilla, published a proposal for the implementation of the AI Act’s training data transparency requirement. The paper includes a blueprint for the transparency template for developers of GPAI models that the EU AI Office will need to develop over the next 12 months.

The AI Act creates a legal obligation for providers of general-purpose AI models to publish “a sufficiently detailed summary of the content used to train the general-purpose AI, in accordance with a template provided by the AI Office” (Article 53(1)d). The stated purpose of this obligation is to “facilitate the exercise and enforcement of rights by parties with legitimate interests, including copyright holders” (Recital 107).

As argued in the Open Future/Mozilla paper, the scope of this provision should extend beyond copyright and apply to a range of legitimate stakeholder concerns. The paper argues that in addition to copyright, privacy and data protection concerns, freedom of the arts and sciences, and fair competition are legitimate interests that should be addressed by the AI Act’s transparency obligation.

This position builds on what we argued in our Policy Paper #15 on using copyrighted works for teaching the machine, in which we emphasized that “the EU should enact a robust general transparency requirement for developers of generative AI models.

From a copyright perspective, creators have a legitimate interest in knowing whether their works have been used to train AI. They need to be able to verify a) whether their works have been lawfully accessed, and b) whether opt-outs under Article 4 of the DSM Directive have been respected.

But, as Open Future and Mozilla write, at a more general level, transparency of training data is an essential tool for ensuring accountability in AI development. The detailed blueprint proposed in the paper would go a long way toward effectively operationalizing the transparency requirement by collecting available information in a way that is useful to a wide range of stakeholders with varying levels of expertise, including but not limited to copyright holders.

The post A proposal for the implementation of the AI Act’s training data transparency requirement appeared first on COMMUNIA Association.

De nieuwe Mr. is uit!

Mr. Online (juridisch nieuws) - 20 juni 2024 - 9:13am

Een greep uit de onderwerpen:

  • Interview met advocaat Bas Martens (Delissen Martens). De oud-deken van de Haagse Orde vindt het geen goede ontwikkeling dat ordes van advocaten in Europa hun sociale en verbindende karakter steeds meer kwijtraken en de nadruk komt te liggen op toezicht en verzakelijking. “Dat komt de kwaliteit van de balie niet ten goede.”
  • Rechter zijn op Curaçao vergt soms net andere kwaliteiten dan in Nederland. Leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie moeten goed kunnen uitleggen, toegankelijk zijn en bovenal: met betrokkenheid rechtspreken. Curaçao kan dan wel een vakantie-eiland zijn, het is hard werken bij het Hof.
  • De afwikkeling van massaclaims staat in Nederland nog in de kinderschoenen, maar na verschillende successen verwachten Bonne van Hattum (The Evaluators) en Frank Peters (bureau Brandeis) meer overwinningen voor gedupeerden die zich verenigen in een claimstichting.
  • Volgens strafpleiters profileren slachtofferadvocaten zich steeds meer als extra aanklager in de rechtszaal. Zorgt hun rol voor een onevenwichtig strafproces? Zelf herkennen zij zich niet
    in dit geluid.
  • In de rubriek  ‘Groeten uit…’ schrijven Veeru Mewa en Marco Zwagerman (VictimFirst Advocaten) over hun ervaringen als docent tijdens een studiereis naar Suriname. “Iedere dag bleek bomvol interessante en inspirerende ontmoetingen, gekke vogels (mens en dier) en fascinerende verhalen.”

Bekijk hier het juninummer van Mr.

Ontvang (ook) de digitale Mr.
Verreweg de meeste abonnees ontvangen de papieren editie van Mr. Toch stappen steeds meer abonnees over op de digitale versie van het magazine. Wilt u dat ook, dan moet u eerst uw papieren abonnement opzeggen. U heeft daarvoor uw abonneenummer nodig; dit staat op de plastic wikkel waarin u Mr. ontvangt. Ga met dat nummer naar Mr. Online, klik op Abonneren, wijzigen en opzeggen en kies voor Opzeggen. Daarna kiest u via Abonneren op de optie Abonneren op het digitale magazine. U kunt natuurlijk ook uw bestaande papieren Mr. behouden én daarnaast de digitale versie nemen. Ook dat kan via onze website, onder Abonneren.

 

Het bericht De nieuwe Mr. is uit! verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Tweede Kamer wil toezicht en klachtbehandeling advocatuur samenbrengen

Mr. Online (juridisch nieuws) - 20 juni 2024 - 9:10am

Een meerderheid in de Tweede Kamer heeft bij de stemmingen van dinsdag 18 juni deze motie aangenomen. Deze opzet wijkt af van de door minister Weerwind oorspronkelijk voorgestelde invulling: hierin was voorzien om het toezicht bij de OTA te beleggen en de klachtafhandeling bij de lokale dekens te houden.

Begrip

De algemene raad, het bestuur van de NOvA, begrijpt de wens om de klachtbehandeling onder te brengen bij de OTA, ‘ingegeven door de verwachting dat signalen uit klachtbehandeling het toezicht effectiever kunnen versterken’. Dit liet ze woensdag weten in een reactie.

De raad vindt wel dat de keuze om ook de klachtbehandeling bij de OTA onder te brengen fundamentele implicaties zal hebben voor het stelsel van de advocatuur: “Met het onderbrengen van de klachtbehandeling, naast het toezicht, bij de landelijke OTA, zou de historische en breed door interne en externe stakeholders als waardevol geziene rol van de lokale deken in dit stelsel eindigen. Net als de institutionele dynamiek die met deze rol gepaard gaat.”

Tot een stelselwijziging moet daarom volgens de algemene raad niet worden overgegaan via de door minister Weerwind beoogde invoering van een landelijke toezichthouder: “Deze vergt meer fundamentele reflectie en een methodologische verantwoording die nu nog ontbreekt.”

Uitvoering

De vraag of de motie zal worden uitgevoerd, zal door de nieuwe staatssecretaris voor Rechtsbescherming worden beantwoord. De verwachting is dat de rond de zomer geplande openbare consultatie van het wetsvoorstel later van start zal gaan. Als het tot een aanpassing van het wetsvoorstel zal komen, zal de algemene raad daarop inhoudelijk reageren. “Hierbij zal de algemene raad opnieuw belanghebbenden van binnen en buiten de advocatuur betrekken”, laat ze weten.

Het bericht Tweede Kamer wil toezicht en klachtbehandeling advocatuur samenbrengen verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Wat is er juridisch mogelijk tegen nepauteurs en nepartikelen in al dan niet nepjournals?

IusMentis - 20 juni 2024 - 8:14am

Academisch publiceren wordt steeds meer bedreigd door onwetenschappelijke krachten, zo opende een artikel over fictieve artikelen en/of auteurs recent. Dergelijke neppublicaties zijn sterk in opkomst, uiteraard dankzij generatieve AI dat wetenschappelijk klinkende tekst per strekkende meter produceert inclusief mooie bronvermeldingen. Is er juridisch wat aan te doen, zo vraagt de auteur zich af.

Nepartikelen en zelfs nepauteurs zijn van alle tijden, moet je dan als jurist zeggen, maar de laatste tijd loopt het wel de spuigaten uit. Bij Retraction Watch las ik zelfs dat drie tijdschriften in de CiteScore top 10 geheel nep zijn: These journals are filled with automatically generated papers, all using the same template, extensively using buzzwords such as “blockchain,” “metaverse,” “deep learning,” “immersive visualization,” “neuro-engineering technologies,” and “internet of things.” Most papers claim to examine the recently published literature on these topics by “a quantitative literature review of the main databases.” They also claim to analyze initially (always!) between 170 and 180 articles that satisfied the undisclosed “eligibility criteria.” Of Rian van Rijbroek heeft een nieuwe baan, of hier zijn mensen zeer creatief met ChatGPT aan de slag geweest.

Het onderliggende probleem is dat vrijwel alle waardering voor wetenschappelijke papers automatisch berekend wordt. Het tellen van citations is de bekendste manier. En een tijdschrift lift daar weer op mee: hoe vaker er uit dat tijdschrift wordt geciteerd, hoe beter het wel zal moeten zijn. Dus ja, als je dan steeds je eerdere nepartikelen citeert en nieuwe artikelen rechtstreeks uit de API live zet, dan kom je als tijdschrift al snel in de top 10.

Dit doet pijn, niet alleen door de vervuiling maar ook omdat wetenschappers afgerekend worden op publiceren in de “goede” tijdschriften. Die top 10 van CiteScore is een metric om te bepalen of een tijdschrift “goed” is, en daar staan nu dus nog maar zeven tijdschriften in waar je als mens in zou willen staan.

Nepnieuws dus, om de juridische term te gebruiken. Het probleem is dat nepnieuws an sich niet strafbaar is. Wie goedkoop buzzword-gebrabbel wil publiceren, en dat zelf kan organiseren, moet dat vooral doen. De markt lost dat vanzelf wel op, want wie wil er abonnementen nemen op zo’n tijdschrift?

Ik ben er nog niet helemaal achter wat het businessmodel is hier. Ik denk het verleiden van onoplettende wetenschappers om hier te publiceren – vraag 300 euro “review fee” en publiceer daarna ongezien. Strafbaar is dat niet echt, je krijgt een publicatie dus oplichting is moeilijk hard te maken. Ik zie ook zo snel geen misleidende beloftes zoals dat topresearchers een peer review gaan doen.

Het doet denken aan de oude problematiek van de bedrijfsgidsen, maar daar was de misleiding groter: die vragen of je je gegevens wilt checken en leggen jouw “het klopt” uit als een akkoord op een betaald abonnement van 1500 euro per jaar voor vijf jaar zonder tussentijdse opzegging.

Hier zie ik echt niet meteen een juridisch haakje om tegen deze publicaties op te treden. De enige echte route is die van de Digital Services Act – merk dit aan als een systeemrisico. Alleen zijn de aanbieders van CiteScore en collega’s geen groot platform dat een dergelijke plicht heeft. Dat wringt, want dit ís een systeemrisico. Alleen is er niemand voor verantwoordelijk.

Arnoud

 

Het bericht Wat is er juridisch mogelijk tegen nepauteurs en nepartikelen in al dan niet nepjournals? verscheen eerst op Ius Mentis.

Rechtenstudent met hersenletsel vraagt om donaties voor behandeling in VS

Mr. Online (juridisch nieuws) - 19 juni 2024 - 5:08pm

‘Van ambitieuze rechtenstudent, naar een leven ziek op bed. Helpt u mij herstellen van hersenletsel?’ Met die kreet heeft Jim Moorman een donatie-actie opgestart op Gofundme. Een jaar geleden hoefde hij nog maar twee tentamens te maken, voor hij cum laude en met honours zijn bachelorsdiploma Rechtsgeleerdheid van de UvA in ontvangst zou mogen nemen.

Helaas heeft hij deze laatste tentamens nooit kunnen maken, omdat hij hersenletsel opliep. Jim over zijn toestand: “Van de ambitieuze rechtenstudent die ik was, ging ik naar een leven ziek op bed. Terwijl al mijn leeftijdsgenoten hun diploma in ontvangst nemen, hun eerste baan krijgen en van het leven genieten, ben ik veranderd in een zieke 26-jarige die bijna niets meer kan.”

Hoop

Na vijftien maanden is er nu hoop: een behandeling in Amerika, bij Cognitive FX. Waar in Nederland geen behandeling is voor zijn klachten, bieden ze daar wél een behandeling aan, gericht op herstel. In Nederland wordt Jim overal weggestuurd, of luidt het advies om te leren leven met de klachten. “Bij Cognitive FX is de behandeling volledig gericht op herstel. Die behandeling is echter erg duur en wordt niet vergoed”, vertelt Jim: “Daarom heb ik hulp nodig. Ik wil herstellen en mijn studie kunnen afmaken. Want het leven hoort nog niet klaar te zijn als je 26 bent. Elke donatie of deelactie brengt mij dichter bij herstel. Mijn dank is onwijs groot.”

Jims hele verhaal is te lezen op zijn donatiepagina bij Gofundme. Daar kan ook een bijdrage worden gestort, of kan de pagina worden gedeeld met anderen via social media.

Het bericht Rechtenstudent met hersenletsel vraagt om donaties voor behandeling in VS verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

NVvR-rechters en officieren teleurgesteld over uitblijven rechtvaardige inschaling

Mr. Online (juridisch nieuws) - 19 juni 2024 - 3:14pm

De vakvereniging van rechters en officieren van justitie vindt het teleurstellend dat het departement, de Raad en het Openbaar Ministerie als werkgevers, niet meer verantwoordelijkheid nemen om tot een oplossing van het probleem te komen. “Zeker omdat iedereen het erover eens is dat de inschaling op basis van laatstverdiend salaris discriminatoir is.”

Geen alternatief

De NVvR zegt ‘lang en constructief’ te hebben gesproken met het departement, Raad en College en hen alle ruimte gegeven om met alternatieven te komen: “Helaas moeten we constateren dat er na anderhalf jaar overleggen nog steeds geen alternatief is dat uniform, transparant en controleerbaar is. Op dit moment heeft de NVvR de gesprekken met het departement, Raad en College opgeschort zolang er geen voorstel komt dat aan deze criteria voldoet.”

Emoties

In mei van dit jaar bleek al na een rondvraag door de NVvR dat er veel emoties waren bij haar leden over de onrechtvaardigheid en oneerlijkheid bij de inschaling van rechters en officieren.
Veel reacties kwamen van gerechtsjuristen en adjunct-officieren die zijn doorgestroomd naar een rio/oio-positie. Het gaat om medewerkers die ervaring hebben binnen de organisatie, die weten hoe de processen werken en vrijwel direct zwaar(der) worden belast: “Bij deze doorstromers overheerst het gevoel dat hun directe inzetbaarheid en relevante werkervaring niet wordt beloond met een passend salaris. Dit wordt ervaren als een ervaringsboete”, merkte de vakvereniging toen op in een bericht.
Bij de salarisonderhandelingen lijkt ook heel wisselend te worden omgegaan met de wijze van inschaling. Soms worden er salarisstroken opgevraagd en soms wordt er (al dan niet terecht) vertrouwd op de uitingen van de sollicitant. De NVvR kreeg zelfs signalen dat het laatst verdiende salaris helemaal geen rol speelt bij de inschaling of dat alleen het basissalaris werd meegenomen bij de bepaling van de hoogte van het laatstverdiende salaris.

Hoog tijd voor actie

De inschaling van rechters en officieren van justitie in opleiding heeft de afgelopen tijd veel stof doen opwaaien, stelt de NVvR: “Inmiddels is een onderzoek uitgevoerd, hebben gesprekken plaatsgevonden, is een manifest aangeboden, is er veel media-aandacht geweest en zijn Kamervragen gesteld. Daarnaast heeft de COR van de zittende magistratuur aangegeven dat het hoog tijd is voor actie. Jammer genoeg is er ondanks alle inspanningen nog steeds geen oplossing gevonden.”
De NVVR blijft hoopvol dat de aandacht die deze kwestie nu krijgt, uiteindelijk zal leiden tot de noodzakelijke veranderingen en roept de betrokken partijen op om hun verantwoordelijkheid te nemen. Voorzitter Marc Fierstra in een videoboodschap op haar eigen site: “Ongelijke beloning raakt mensen in hun kern.”

Hij vertelt dat de NVvR denkt dat er een makkelijk alternatief is voor gelijke beloning. “Aanknopen bij de opleidingsduur. Omdat daaruit blijkt hoe inzetbaar iedereen is. Maar bij de werkgever lijkt een voorkeur te bestaan om in te schalen op basis van gewogen ervaring. In die voorstellen blijft alleen steeds ruimte bestaan voor discriminatie”, aldus Fierstra. De NVvR-voorzitter vindt het gênant dat een organisatie die zelf anderen de maat neemt, niet met een oplossing voor het probleem van de inschaling kan komen: “Ik had gehoopt op meer leiderschap. De werkgever is nu aan zet.”

Het bericht NVvR-rechters en officieren teleurgesteld over uitblijven rechtvaardige inschaling verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Hoe lang heb je als je niet meteen met je parkeerapp kunt parkeren?

IusMentis - 19 juni 2024 - 8:19am

Parkeerder heeft evenwel onverwijld en ononderbroken uitvoeringshandelingen verricht. Dat is juridisch voor “je krijgt geen parkeerboete”. Zo oordeelde het Hof Den Haag recent over een naheffingsaanslag in de parkeerbelastingen van de gemeente Vlaardingen. De parkeerapp deed het niet meteen, maar hoe toon je dat aan?

De burger had zijn auto geparkeerd op een plek waar parkeerbelasting verschuldigd is. Die wilde hij met een parkeerapp voldoen, maar die kon ter plaatse geen verbinding maken. Hij besloot daarop naar zijn afspraak (een advocatenkantoor) te lopen, wat 70 meter verderop was. Daar kon hij wel de parkeeractie afronden.

Dat was om 12:09, dus 2 minuten te laat: een parkeercontroleur had reeds “om 12:07:34 uur geconstateerd dat voor de auto geen parkeerbelasting was voldaan en dat in de auto geen ter plaatse geldige parkeervergunning aanwezig was.”

Nu denkt u misschien, je hebt toch altijd 5 minuten om te betalen? Nou nee, dat is geen harde termijn die landelijk gelijk is. Vlaardingen hanteert een coulance termijn van één minuut, zo lees ik in het arrest. Bovendien had de parkeercontroleur niemand bij de auto of op route tussen de auto en de parkeerautomaat gezien.

Wie met de app wil betalen, moet dus bij de auto blijven staan om aan de controleur te laten zien dat hij bezig is. Nee, dat vond ik ook een beetje een gekke. Gelukkig voor parkerende burgers zijn zowel rechtbank als Hof het ermee eens dat dát niet de bedoeling is.

Wel is het zo dat jij moet aantonen dat je “onverwijld en ononderbroken” (zeg maar: als eerste en zo snel mogelijk) die parkeeractie afrondt. Maar hoe toon je aan dat je dat deed? Het Hof hanteert geen harde tijdsgrens (zoals die 5 minuten) maar geeft een vrije bewijsruimte: Belanghebbende heeft gesteld en ter zitting van het Hof onweersproken bevestigd dat hij meteen na het parkeren, nog zittend in zijn auto, heeft geprobeerd het kenteken van de auto aan te melden via de parkeerapp op zijn mobiele telefoon. Toen dat niet lukte, is hij, omdat het eerder op die manier ook goed was gegaan, meteen naar het kantoor van zijn advocaat gelopen, alwaar het aanmelden wel lukte. Dit heeft alles bij elkaar een paar minuten geduurd, aldus belanghebbende. Gelet hierop is het Hof van oordeel dat belanghebbende vanaf de aanvang van het parkeren onverwijld en ononderbroken handelingen heeft verricht gericht op het betalen van de verschuldigde parkeerbelasting. De omstandigheid dat belanghebbende naar het kantoor van zijn advocaat is gelopen, dat ongeveer 70 meter van de parkeerplaats was gelegen, maakt voormeld oordeel niet anders, aangezien hij dat deed met het primaire oogmerk om aldaar de parkeerapp in werking te stellen. Oftewel, leg maar uit wat je deed vanaf het moment dat je de auto parkeerde. Als dat een coherent verhaal is waaruit blijkt dat je zo snel mogelijk die app aan de praat wilde krijgen, dan is het goed.

Dit is een andere uitkomst dan die zaak in december, waar de parkeerder inlogproblemen had en achttien minuten nodig had om het op te lossen. Omdat hij was weggelopen van de auto, “is het risico ontstaan dat er in de tussenliggende tijd een parkeercontrole plaatsvond. De gevolgen hiervan komen voor rekening en risico van eiser.” Aldus de rechtbank in die zaak.

Met het criterium van dit Hof had die zaak denk ik anders uitgepakt: het lijkt erop dat die parkeerder ook onverwijld en ononderbroken bezig was met parkeerbelasting betalen. Tenzij je zegt, de app herinstalleren en het wachtwoord resetten valt daarbuiten. Het lijkt erop dat de rechtbank gewoon die achttien minuten hoe dan ook te veel vond.

Arnoud

Het bericht Hoe lang heb je als je niet meteen met je parkeerapp kunt parkeren? verscheen eerst op Ius Mentis.

Alle verwachtingen overtroffen: derde editie TK Challenge Bio Science Parkrun

Mr. Online (juridisch nieuws) - 19 juni 2024 - 12:25am

TK Challenge vertelt: “Dit jaar verwelkomde de TK Challenge meer dan honderd hardlopers. Deelnemers genoten van een vijf kilometer lang parcours over het Leidse Bio Science Park.” Met de run is een bedrag opgehaald van € 9.060,- voor het WAKZ. Deze donatie zal worden gebruikt voor het verbeteren van het comfort en welzijn op de Kinder IC, in de vorm van relaxstoelen. “De relaxstoelen bieden ouders een plek van rust en ontspanning tijdens vaak stressvolle momenten op de intensive care. Bovendien helpt deze stoel bij het bevorderen van de hechting tussen ouder en kind, wat essentieel is voor een snel herstel. Met de totale opbrengst kunnen drie van deze relaxstoelen worden aangeschaft.”

Na afloop van de run werd na geborreld op het buitenterras van BioPartner 5 / De Keet. “Tijdens de events en borrels van de TK Challenge is het gevoel van ‘samen sterker’ goed voelbaar. Je staat daar met zoveel personen in een TK Challenge sportshirt terwijl de cheque overhandigd wordt aan kinderartsen van het WAKZ”, aldus Maarten van Haren, bestuurslid van de stichting. “Dat is waar we het voor doen!”

Inmiddels maakt de TK Challenge zich klaar voor het volgende (wandel)evenement; de ’24 uur voor Issoria’ dat op 12 en 13 september 2024 zal plaatsvinden. Bij deze wandelestafette zal 24 uur achter elkaar een route door Leiden worden afgelegd. De opbrengst van dit evenement is bestemd voor het Leidse Hospice Issoria & Thuis.

 

Het bericht Alle verwachtingen overtroffen: derde editie TK Challenge Bio Science Parkrun verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Zware verwijten Stibbe in tuchtzaak tegen landsadvocaat Pels Rijcken

Mr. Online (juridisch nieuws) - 18 juni 2024 - 12:25pm

Het Openbaar Ministerie en advocatenkantoor Stibbe liggen al jaren met elkaar in de clinch over het schenden van het verschoningsrecht. In de strafzaak Castor waarin Stibbe rechtsbijstand verleende aan vermogensbeheerder Box Consultants, lazen het OM en de fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst meer dan drieduizend mails tussen Stibbe-advocaten van Stibbe en hun cliënt. Dit leidde tot verschillende civiele en strafrechtelijke procedures. De rechtszaak is inmiddels geseponeerd.

Bewust verkeerd

Maandag werd een flink aantal klachten die Stibbe indiende bij de Raad van Discipline tegen Pels Rijcken ter zitting in Den Haag behandeld. Landsadvocaat Reimer Veldhuis en twee andere (voormalige) advocaten van Pels Rijcken worden in de tuchtzaak beschuldigd van het bewust verkeerd informeren van de rechter in procedures van Stibbe in deze zaak. De landsadvocaat zou het OM en de FIOD ook hebben geadviseerd om het verschoningsrecht van Stibbe-advocaten te schenden. Ook zouden de Pels Rijcken-advocaten het OM hebben geadviseerd over het verhullen van deze schendingen bij de rechter.

IJzig

Stibbe-advocaat Daan Doorenbos werd er in de eerdere rechtszaak tegen Box Consultants van beschuldigd zijn verschoningsrecht te hebben misbruikt. In een ijzige sfeer tijdens de zitting maandag reageerde hij hierop. Pels Rijcken is volgens hem “de grootste vijand van het verschoningsrecht”, tekende het FD op. Stibbe-partner Tim de Greve haalde ook uit: “Liegen, liegen, liegen. Ziehier de modus operandi van het OM en Pels Rijcken.”
Daarop reageerde de verdediging van Pels Rijcken, bij monde van Jurjen Lemstra van advocatenkantoor Lemstra Van der Korst. Hij beschuldigde de klagers van ‘complotdenken’. Hij noemde de verwijten van Stibbe ‘onzinnig, kwalijk” en “uitsluitend bedoeld om de landsadvocaat en zijn kantoor te beschadigen”.
Pels Rijckens andere advocaat, Arnold Croiset van Uchelen (Allen & Overy), noemt het vermoeden van misbruik van het verschoningsrecht “ook niet zo gek”, gezien de president-commissaris van Box in 2015 aan alle betrokkenen mailde dat het wenselijk was om het BDO-onderzoek “onder de paraplu van het verschoningsrecht”van de advocaat te laten uitvoeren.

Nieuwe macht

De Greve wees op de steeds grotere invloed die de landsadvocaat heeft het op het functioneren van de opsporing in ons land, schrijft het FD. “We zien Pels Rijcken dat het OM adviseert om het BDO-rapport in handen te krijgen en om een proces-verbaal aan te passen. Het is Pels Rijcken dat bepaalt wat de officier van justitie gaat pleiten. Er is een nieuwe macht gecreëerd in ons land. Die macht heet Pels Rijcken.”

De uitspraak in deze zaak is op 9 september. Gezien de complexiteit van de zaak heeft de Raad van Discipline hiervoor twee keer zo lang nodig als doorgaans.

Het bericht Zware verwijten Stibbe in tuchtzaak tegen landsadvocaat Pels Rijcken verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Bas Martens: ‘Verzakelijking en toezicht tasten kwaliteit van de advocatuur aan’

Mr. Online (juridisch nieuws) - 18 juni 2024 - 9:45am

‘Besturen’ lijkt Bas Martens’ tweede voornaam te zijn. Zo was hij deken in het arrondissement Den Haag (2012-2015) en in 2022-2023 president van de Fédération des Barreaux d’Europe (FBE), een federatie van ruim tweehonderd vooral lokale ordes in Europa – en dat naast de functie van managing partner van zijn eigen kantoor Delissen Martens.

Mooi werk

Het besturen van de Haagse Orde van Advocaten vond hij “echt heel mooi werk”. Dat is inmiddels zo’n tien jaar geleden. Hij merkt op dat de nadruk nu ligt op toezicht en verzakelijking. “Het verenigingskarakter, dat in het buitenland meer op de voorgrond staat, is hier echt minder geworden. Hier vallen de banden een beetje uit elkaar, er is minder saamhorigheid binnen de Orde als vereniging, als gilde.”

Minder betrokkenheid

Volgens Martens (1967) is het goede nieuws dat er nog steeds dekens zijn die hun best doen om de balie actief te houden en die ook zichtbaar willen zijn. In ‘zijn tijd’ wist hij nog precies wat er in de Haagse balie gebeurde. “Het kwam niet vaak voor dat je iets tegenkwam wat je niet wist. Van oudsher organiseert de Haagse balie veel sociale evenementen om saamhorigheid te creëren. Het dekenconcert, de Sluitingszittingsdagen, maar ook de gecombineerde zitting waar rechters, officieren en advocaten elkaar professioneel ontmoeten. Nu zie ik toch minder betrokkenheid van de advocaat bij zijn eigen vereniging. Het jaarlijkse grote landelijke advocatencongres is jammer genoeg al verdwenen.” In Den Haag is het echter niet zo somber gesteld, geeft Martens toe, er zijn ook goede banden met de jonge balie.

Afstand

Maar over het algemeen zou men er meer van kunnen maken, zegt hij. “Daarmee verbeter je ook de kwaliteit van de advocatuur. Met nauwere contacten kun je de kernwaarden beter overbrengen. De huidige discussies over het toezicht hebben meer afstand gecreëerd binnen de Orde van Advocaten en binnen de gehele advocatuur. Juist vanwege het belang van onafhankelijk en zakelijk toezicht lijken dekens op grotere afstand te staan van individuele advocaten en kantoren. Ik vond in mijn tijd die hybride rol – de vereniging leiden én toezichthouder zijn – juist erg waardevol, ook voor de kennispositie van de deken. Je stond er middenin, je hoorde alles, je wist alles, en toch had je het gezag om op te treden als er iets misging.”

Afbreukrisico

Samen met advocaat Suzanne Hendrickx, die lange tijd stafjurist bij de Haagse Orde was, adviseert Martens andere kantoren: hoe zorg je ervoor dat je zonder een teveel aan formulieren en afvinklijstjes een organisatie opzet die compliant is en die een goede anti-witwasstructuur kent. “In het begin voelde het uitvoeren van zo’n anti-witwasstelsel bij veel kantoren als een moetje. Nu zien besturen in dat het gewoon belangrijk is. Ze zijn niet zozeer bang voor toezicht, maar wel voor eventuele kwetsbaarheden en afbreukrisico’s. Je zult maar één advocaat in huis hebben die zich niet-integer heeft gedragen, of niet heeft opgelet en je hele reputatie gaat eraan.”

Waakzaam

Bij het beperken van de risico’s gaat de aandacht uit naar een ingewikkelde ondernemingsrechtelijke structuur of naar vastgoedconstructies, die kunnen er op het eerste gezicht goed uitzien. Advocaten denken dan: daaraan kan ik wel meewerken. Maar ze moeten waakzaam zijn voor ‘ongebruikelijke elementen’ op de achtergrond, elementen waarmee eventueel geld kan worden witgewassen. Daarom moeten advocaten goed onderzoek doen naar een nieuwe cliënt én naar de zaak waarmee die cliënt naar een advocaat stapt. “Dat is veel complexer dan een crimineel die met een zak geld komt aanzetten. Dat gebeurt niet.” Het goede nieuws: Martens heeft in de rechtspraak nog maar weinig veroordelingen gezien van individuele advocaten die meewerken aan witwassen. “Net als bij andere beroepsgroepen zal ook bij de advocatuur drie procent niet integer zijn, een statistisch percentage. We zien meer veroordelingen die worden opgehangen aan de kernwaarden. Naar mijn mening straft de tuchtrechter behoorlijk streng.”

Kantoor opbouwen

Het viel Martens al op toen hij deken was en bij kantoren op bezoek ging: die wilden het gewoon goed doen, ondanks de veelheid aan regels die ook nog eens behoorlijk theoretisch kunnen zijn. “Advocaten willen eigenlijk maar drie dingen: cliënten helpen, problemen met de toezichthouder voorkomen en een mooi kantoor opbouwen.”

Europese balies

Een andere bestuursfunctie die Martens uitoefende, was die van president van de Federatie van Europese Balies (FBE). Is [harde return] zo’n ‘vereniging’ voldoende of is een Europese Orde met verordenende bevoegdheden noodzakelijk? Die vraag beantwoordde Martens een jaar geleden in zijn jaarrede voor de Haagse Sluitingszittingsdagen. Het korte antwoord: nee, zo’n Europese balie is niet nodig.

Kinderopvang

“De Ordes van Advocaten – en zeker de grotere – binnen Europa hebben ieder al een sterke rol. Je kunt wel van elkaar leren. Een paar kleine voorbeelden. Zo heeft de Orde van Advocaten in Bordeaux een eigen kinderopvang voor advocatenkantoren in het leven geroepen. En fantastisch initiatief. De balie Girona heeft een grote bibliotheek met flexibele werkplekken voor advocaten. De echt grote balies, zoals Parijs, Barcelona en Berlijn, hebben uitgebreide organisaties die zich bezighouden met opleidingen van jonge advocaten, ook over de grenzen. Die treden ook op als sociale organisatie voor advocaten die bijvoorbeeld geen praktijk meer hebben en misschien in geldnood komen. Deze ordes bouwen een echte familieband. Er zijn meer advocatenorganisaties, zoals de CCBE, de IBA en de UIA. Zij hebben een eigen plek, historisch gegroeid en met goede reden. De onderlinge contacten zijn prima. De organisaties versterken elkaar. Verordenende bevoegdheid is voor die federatie dan ook niet nodig.”

Onder druk

Martens ziet wel dat advocatenordes overal onder druk staan, en is blij dat er binnen de Europese Commissie wordt gewerkt aan een nieuw mechanisme in de vorm van een protocol of verdrag ter bescherming van het beroep van advocaat. “Het is een vrij beroep, maar overheden willen het steeds meer reguleren en controleren. In Europese democratieën kun je verwachten dat dit niet uit de hand zal lopen. In Turkije vinden advocaten het al tamelijk normaal dat ze tijdens hun loopbaan een paar keer in de gevangenis zitten. Dat hoort erbij, zeggen ze daar. In Wit-Rusland is het mogelijk nog erger, in Polen dreigde het ook fout te gaan.”

Dit is een samenvatting van het interview met Bas Martens dat in het juninummer van Mr. verschijnt. Lees hier het volledige interview.

Het bericht Bas Martens: ‘Verzakelijking en toezicht tasten kwaliteit van de advocatuur aan’ verscheen eerst op Mr. Online.

Categorieën: Rechten

Podcast Episode: AI in Kitopia

Artificial intelligence will neither solve all our problems nor likely destroy the world, but it could help make our lives better if it’s both transparent enough for everyone to understand and available for everyone to use in ways that augment us and advance our goals — not for corporations or government to extract something from us and exert power over us. Imagine a future, for example, in which AI is a readily available tool for helping people communicate across language barriers, or for helping vision- or hearing-impaired people connect better with the world.

play %3Ciframe%20height%3D%2252px%22%20width%3D%22100%25%22%20frameborder%3D%22no%22%20scrolling%3D%22no%22%20seamless%3D%22%22%20src%3D%22https%3A%2F%2Fplayer.simplecast.com%2Fea9307db-050b-40c7-a346-91dce12a1683%3Fdark%3Dtrue%26amp%3Bcolor%3D000000%22%20allow%3D%22autoplay%22%3E%3C%2Fiframe%3E Privacy info. This embed will serve content from simplecast.com

Listen on Spotify Podcasts Badge Listen on Apple Podcasts Badge  Subscribe via RSS badge

(You can also find this episode on the Internet Archive and on YouTube.)

This is the future that Kit Walsh, EFF’s Director of Artificial Intelligence & Access to Knowledge Legal Projects, and EFF Senior Staff Technologist Jacob Hoffman-Andrews, are working to bring about. They join EFF’s Cindy Cohn and Jason Kelley to discuss how AI shouldn’t be a tool to cash in, or to classify people for favor or disfavor, but instead to engage with technology and information in ways that advance us all. 

In this episode you’ll learn about: 

  • The dangers in using AI to determine who law enforcement investigates, who gets housing or mortgages, who gets jobs, and other decisions that affect people’s lives and freedoms. 
  • How "moral crumple zones” in technological systems can divert responsibility and accountability from those deploying the tech. 
  • Why transparency and openness of AI systems — including training AI on consensually obtained, publicly visible data — is so important to ensure systems are developed without bias and to everyone’s benefit. 
  • Why “watermarking” probably isn’t a solution to AI-generated disinformation. 

Kit Walsh is a senior staff attorney at EFF, serving as Director of Artificial Intelligence & Access to Knowledge Legal Projects. She has worked for years on issues of free speech, net neutrality, copyright, coders' rights, and other issues that relate to freedom of expression and access to knowledge, supporting the rights of political protesters, journalists, remix artists, and technologists to agitate for social change and to express themselves through their stories and ideas. Before joining EFF, Kit led the civil liberties and patent practice areas at the Cyberlaw Clinic, part of Harvard University's Berkman Klein Center for Internet and Society; earlier, she worked at the law firm of Wolf, Greenfield & Sacks, litigating patent, trademark, and copyright cases in courts across the country. Kit holds a J.D. from Harvard Law School and a B.S. in neuroscience from MIT, where she studied brain-computer interfaces and designed cyborgs and artificial bacteria. 

Jacob Hoffman-Andrews is a senior staff technologist at EFF, where he is lead developer on Let's Encrypt, the free and automated Certificate Authority; he also works on EFF's Encrypt the Web initiative and helps maintain the HTTPS Everywhere browser extension. Before working at EFF, Jacob was on Twitter's anti-spam and security teams. On the security team, he implemented HTTPS-by-default with forward secrecy, key pinning, HSTS, and CSP; on the anti-spam team, he deployed new machine-learned models to detect and block spam in real-time. Earlier, he worked on Google’s maps, transit, and shopping teams.

Resources: 

What do you think of “How to Fix the Internet?” Share your feedback here

Transcript

KIT WALSH
Contrary to some marketing claims, AI is not the solution to all of our problems. So I'm just going to talk about how AI exists in Kitopia. And in particular, the technology is available for everyone to understand. It is available for everyone to use in ways that advance their own values rather than hard coded to advance the values of the people who are providing it to you and trying to extract something from you and as opposed to embodying the values of a powerful organization, public or private, that wants to exert more power over you by virtue of automating its decisions.
So it can make more decisions classifying people, figuring out whom to favor, whom to disfavor. I'm defining Kitopia a little bit in terms of what it's not, but to get back to the positive vision, you have this intellectual commons of research development of data that we haven't really touched on privacy yet, but but data that is sourced in a consensual way and when it's, essentially, one of the things that I would love to have is a little AI muse that actually does embody my values and amplifies my ability to engage with technology and information on the Internet in a way that doesn't feel icky or oppressive and I don't have that in the world yet.

CINDY COHN
That’s Kit Walsh, describing an ideal world she calls “Kitopia”. Kit is a senior staff attorney at the Electronic Frontier Foundation. She works on free speech, net neutrality and copyright and many other issues related to freedom of expression and access to knowledge. In fact, her full title is EFF’s Director of Artificial Intelligence & Access to Knowledge Legal Projects. So, where is Kitopia, you might ask? Well we can’t get there from here - yet. Because it doesn’t exist. Yet. But here at EFF we like to imagine what a better online world would look like, and how we will get there and today we’re joined by Kit and by EFF’s Senior Staff Technologist Jacob Hoffman-Andrews. In addition to working on AI with us, Jacob is a lead developer on Let's Encrypt, and his work on that project has been instrumental in helping us encrypt the entire web. I’m Cindy Cohn, the executive director of the Electronic Frontier Foundation.

JASON KELLEY
And I’m Jason Kelley, EFF’s Activism Director. This is our podcast series How to Fix the Internet.

JACOB HOFFMAN-ANDREWS
I think in my ideal world people are more able to communicate with each other across language barriers, you know, automatic translation, transcription of the world for people who are blind or for deaf people to be able to communicate more clearly with hearing people. I think there's a lot of ways in which AI can augment our weak human bodies in ways that are beneficial for people and not simply increasing the control that their governments and their employers have over their lives and their bodies.

JASON KELLEY
We’re talking to Kit and Jacob both, because this is such a big topic that we really need to come at it from multiple angles to make sense of it and to figure out the answer to the really important question which is, How can AI actually make the world we live in, a better place?

CINDY COHN
So while many other people have been trying to figure out how to cash in on AI, Kit and Jacob have been looking at AI from a public interest and civil liberties perspective on behalf of EFF. And they’ve also been giving a lot of thought to what an ideal AI world looks like.

JASON KELLEY
AI can be more than just another tool that’s controlled by big tech. It really does have the potential to improve lives in a tangible way. And that’s what this discussion is all about. So we’ll start by trying to wade through the hype, and really nail down what AI actually is and how it can and is affecting our daily lives.

KIT WALSH
The confusion is understandable because AI is being used as a marketing term quite a bit, rather than as an abstract concept, rather than as a scientific concept.
And the ways that I think about AI, particularly in the decision-making context, which is one of our top priorities in terms of where we think that AI is impacting people's rights, is first I think about what kind of technology are we really talking about because sometimes you have a tool that actually no one is calling AI, but it is nonetheless an example of algorithmic decision-making.
That also sounds very fancy. This can be a fancy computer program to make decisions, or it can be a buggy Excel spreadsheet that litigators discover is actually just omitting important factors when it's used to decide whether people get health care or not in a state health care system.

CINDY COHN
You're not making those up, Kit. These are real examples.

KIT WALSH
That’s not a hypothetical. Unfortunately, it’s not a hypothetical, and the people who litigated that case lost some clients because when you're talking about not getting health care that can be life or death. And machine learning can either be a system where you – you, humans, code a reinforcement mechanism. So you have sort of random changes happening to an algorithm, and it gets rewarded when it succeeds according to your measure of success, and rejected otherwise.
It can be training on vast amounts of data, and that's really what we've seen a huge surge in over the past few years, and that training can either be what's called unsupervised, where you just ask your system that you've created to identify what the patterns are in a bunch of raw data, maybe raw images, or it can be supervised in the sense that humans, usually low paid humans, are coding their views on what's reflected in the data.
So I think that this is a picture of a cow, or I think that this picture is adult and racy. So some of these are more objective than others, and then you train your computer system to reproduce those kinds of classifications when it makes new things that people ask for with those keywords, or when it's asked to classify a new thing that it hasn't seen before in its training data.
So that's really a very high level oversimplification of the technological distinctions. And then because we're talking about decision-making, it's really important who is using this tool.
Is this the government which has all of the power of the state behind it and which administers a whole lot of necessary public benefits - that is using decisions to decide who is worthy and who is not to obtain those benefits? Or, who should be investigated? What neighborhoods should be investigated?
We'll talk a little bit more about the use in law enforcement later on, but it's also being used quite a bit in the private sector to determine who's allowed to get housing, whether to employ someone, whether to give people mortgages, and that's something that impacts people's freedoms as well.

CINDY COHN
So Jacob, two questions I used to distill down on AI decision-making are, who is the decision-making supposed to be serving and who bears the consequences if it gets it wrong? And if we think of those two framing questions, I think we get at a lot of the issues from a civil liberties perspective. That sound right to you?

JACOB HOFFMAN-ANDREWS
Yeah, and, you know, talking about who bears the consequences when an AI or technological system gets it wrong, sometimes it's the person that system is acting upon, the person who's being decided whether they get healthcare or not and sometimes it can be the operator.
You know, it's, uh, popular to have kind of human in the loop, like, oh, we have this AI decision-making system that's maybe not fully baked. So there's a human who makes the final call. The AI just advises the human and, uh, there's a great paper by Madeleine Clare Elish describing this as a form of moral crumple zones. Uh, so, you may be familiar in a car, modern cars are designed so that in a collision, certain parts of the car will collapse to absorb the force of the impact.
So the car is destroyed but the human is preserved. And, in some human in the loop decision making systems often involving AI, it's kind of the reverse. The human becomes the crumple zone for when the machine screws up. You know, you were supposed to catch the machine screwup. It didn't screw up in over a thousand iterations and then the one time it did, well, that was your job to catch it.
And, you know, these are obviously, you know, a crumple zone in a car is great. A moral crumple zone in a technological system is a really bad idea. And it takes away responsibility from the deployers of that system who ultimately need to bear the responsibility when their system harms people.

CINDY COHN
So I wanna ask you, what would it look like if we got it right? I mean, I think we do want to have some of these technologies available to help people make decisions.
They can find patterns in giant data probably better than humans can most of the time. And we'd like to be able to do that. So since we're fixing the internet now, I want to stop you for a second and ask you how would we fix the moral crumple zone problem or what were the things we think about to do that?

JACOB HOFFMAN-ANDREWS
You know, I think for the specific problem of, you know, holding say a safety driver or like a human decision-maker responsible for when the AI system they're supervising screws up, I think ultimately what we want is that the responsibility can be applied all the way up the chain to the folks who decided that that system should be in use. They need to be responsible for making sure it's actually a safe, fair system that is reliable and suited for purpose.
And you know, when a system is shown to bring harm, for instance, you know, a self-driving car that crashes into pedestrians and kills them, you know, that needs to be pulled out of operation and either fixed or discontinued.

CINDY COHN
Yeah, it made me think a little bit about, you know, kind of a change that was made, I think, by Toyota years ago, where they let the people on the front line stop the line, right? Um, I think one thing that comes out of that is you need to let the people who are in the loop have the power to stop the system, and I think all too often we don't.
We devolve the responsibility down to that person who's kind of the last fair chance for something but we don't give them any responsibility to raise concerns when they see problems, much less the people impacted by the decisions.

KIT WALSH
And that’s also not an accident of the appeal of these AI systems. It's true that you can't hold a machine accountable really, but that doesn't deter all of the potential markets for the AI. In fact, it's appealing for some regulators, some private entities, to be able to point to the supposed wisdom and impartiality of an algorithm, which if you understand where it comes from, the fact that it's just repeating the patterns or biases that are reflected in how you trained it, you see it's actually, it's just sort of automated discrimination in many cases and that can work in several ways.
In one instance, it's intentionally adopted in order to avoid the possibility of being held liable. We've heard from a lot of labor rights lawyers that when discriminatory decisions are made, they're having a lot more trouble proving it now because people can point to an algorithm as the source of the decision.
And if you were able to get insight in how that algorithm were developed, then maybe you could make your case. But it's a black box. A lot of these things that are being used are not publicly vetted or understood.
And it's especially pernicious in the context of the government making decisions about you, because we have centuries of law protecting your due process rights to understand and challenge the ways that the government makes determinations about policy and about your specific instance.
And when those decisions and when those decision-making processes are hidden inside an algorithm then the old tools aren't always effective at protecting your due process and protecting the public participation in how rules are made.

JASON KELLEY
It sounds like in your better future, Kit, there's a lot more transparency into these algorithms, into this black box that's sort of hiding them from us. Is that part of what you see as something we need to improve to get things right?

KIT WALSH
Absolutely. Transparency and openness of AI systems is really important to make sure that as it develops, it develops to the benefit of everyone. It's developed in plain sight. It's developed in collaboration with communities and a wider range of people who are interested and affected by the outcomes, particularly in the government context though I'll speak to the private context as well. When the government passes a new law, that's not done in secret. When a regulator adopts a new rule, that's also not done in secret. There's either, sure, that's, there are exceptions.

CINDY COHN
Right, but that’s illegal.

JASON KELLEY
Yeah, that's the idea. Right. You want to get away from that also.

KIT WALSH
Yeah, if we can live in Kitopia for a moment where, where these things are, are done more justly, within the framework of government rulemaking, if that's occurring in a way that affects people, then there is participation. There's meaningful participation. There's meaningful accountability. And in order to meaningfully have public participation, you have to have transparency.
People have to understand what the new rule is that's going to come into force. And because of a lot of the hype and mystification around these technologies, they're being adopted under what's called a procurement process, which is the process you use to buy a printer.
It's the process you use to buy an appliance, not the process you use to make policy. But these things embody policy. They are the rule. Sometimes when the legislature changes the law, the tool doesn't get updated and it just keeps implementing the old version. And that means that the legislature's will is being overridden by the designers of the tool.

JASON KELLEY
You mentioned predictive policing, I think, earlier, and I wonder if we could talk about that for just a second because it's one way where I think we at EFF have been thinking a lot about how this kind of algorithmic decision-making can just obviously go wrong, and maybe even should never be used in the first place.
What we've seen is that it's sort of, you know, very clearly reproduces the problems with policing, right? But how does AI or this sort of predictive nature of the algorithmic decision-making for policing exacerbate these problems? Why is it so dangerous I guess is the real question.

KIT WALSH
So one of the fundamental features of AI is that it looks at what you tell it to look at. It looks at what data you offer it, and then it tries to reproduce the patterns that are in it. Um, in the case of policing, as well as related issues around decisions for pretrial release and parole determinations, you are feeding it data about how the police have treated people, because that's what you have data about.
And the police treat people in harmful, racist, biased, discriminatory, and deadly ways that it's really important for us to change, not to reify into a machine that is going to seem impartial and seem like it creates a veneer of justification for those same practices to continue. And sometimes this happens because the machine is making an ultimate decision, but that's not usually what's happening.
Usually the machine is making a recommendation. And one of the reasons we don't think that having a human in the loop is really a cure for the discriminatory harms is that humans are more likely to follow the AI if it gives them cover for a biased decision that they're going to make. And relatedly, some humans, a lot of people, develop trust in the machine and wind up following it quite a bit.
So in these contexts, if you really wanted to make predictions about where a crime was going to occur, well it would send you to Wall Street. And that's not, that's not the result that law enforcement wants.
But, first of all, you would actually need data about where crimes occur, and generally people who don't get caught by the police are not filling out surveys to say, here are the crimes I got away with so that you can program a tool that's going to do better at sort of reflecting some kind of reality that you're trying to capture. You only know how the system has treated people so far and all that you can do with AI technology is reinforce that. So it's really not an appropriate problem to try to solve with this technology.

CINDY COHN
Yeah, our friends at Human Rights Data Analysis Group who did some of this work said, you know, we call it predictive policing, but it's really predicting the police because we're using what the police already do to train up a model, and of course it's not going to fix the problems with how police have been acting in the past. Sorry to interrupt. Go on.

KIT WALSH
No, to build on that, by definition, it thinks that the past behavior is ideal, and that's what it should aim for. So, it's not a solution to any kind of problem where you're trying to change a broken system.

CINDY COHN
And in fact, what they found in the research was that the AI system will not only replicate what the police do, it will double down on the bias because it's seeing a small trend and it will increase the trend. And I don't remember the numbers, but it's pretty significant. So it's not just that the AI system will replicate what the police do. What they found in looking at these systems is that the AI systems increase the bias in the underlying data.
It's really important that we continue to emphasize the ways in which AI and machine learning are already being used and already being used in ways that people may not see, but dramatically impact them. But right now, what's front of mind for a lot of people is generative AI. And I think many, many more people have started playing around with that. And so I want to start with how we think about generative AI and the issues it brings. And Jacob, I know you have some thoughts about that.

JACOB HOFFMAN-ANDREWS
Yeah. To call back to, at the beginning you asked about, how do we define AI? I think one of the really interesting things in the field is that it's changed so much over time. And, you know, when computers first became broadly available, you know, people have been thinking for a very long time, what would it mean for a computer to be intelligent? And for a while we thought, wow, you know, if a computer could play chess and beat a human, we would say that's an intelligent computer.
Um, if a computer could recognize, uh, what's in an image, is this an image of a cat or a cow - that would be intelligence. And of course now they can, and we don't consider it intelligence anymore. And you know, now we might say if a computer could write a term paper, that's intelligence and I don't think we're there yet, but the development of chatbots does make a lot of people feel like we're closer to intelligence because you can have a back and forth and you can ask questions and receive answers.
And some of those answers will be confabulations and, but some percentage of the time they'll be right. And it starts to feel like something you're interacting with. And I think, rightly so, people are worried that this will destroy jobs for writers and for artists. And to an earlier question about, you know, what does it look like if we get it right, I think, you know, the future we want is one where people can write beautiful things and create beautiful things and, you know, still make a great living at it and be fulfilled and safe in their daily needs and be recognized for that. And I think that's one of the big challenges we're facing with generative AI.

JASON KELLEY
Let’s pause for just a moment to say thank you to our sponsor. How to Fix the Internet is supported by The Alfred P. Sloan Foundation’s Program in Public Understanding of Science and Technology. Enriching people’s lives through a keener appreciation of our increasingly technological world and portraying the complex humanity of scientists, engineers, and mathematicians. And now back to our discussion with Kit and Jacob about AI: the good, the bad, and what could be better.

CINDY COHN
There’s been a lot of focus on the dark side of generative AI and the idea of using copyright to address those problems has emerged. We have worries about that as a way to sort out between good and bad uses of AI, right Kit?

KIT WALSH
Absolutely. We have had a lot of experience with copyright being used as a tool of censorship, not only against individual journalists and artists and researchers, but also against entire mediums for expression, against libraries, against the existence of online platforms where people are able to connect and copyright not only lasts essentially forever, it comes with draconian penalties that are essentially a financial death sentence for the typical person in the United States. So in the context of generative AI, there is a real issue with the potential to displace creative labor. And it's a lot like the issues of other forms of automation that displace other forms of labor.
And it's not always the case that an equal number of new jobs are created, or that those new jobs are available to the people who have been displaced. And that's a pretty big social problem that we have. In Kitopia, we have AI and it's used so that there's less necessary labor to achieve a higher standard of living for people, and we should be able to be excited about automation of labor tasks that aren't intrinsically rewarding.
One of the reasons that we're not is because the fruits of that increased production flow to the people who own the AI, not to the people who were doing that labor, who now have to find another way to trade their labor for money or else become homeless and starve and die, and that's cruel.
It is the world that we're living in so it's really understandable to me that an artist is going to want to reach for copyright, which has the potential of big financial damages against someone who infringes, and is the way that we've thought about monetization of artistic works. I think that way of thinking about it is detrimental, but I also think it's really understandable.
One of the reasons why the particular legal theories in the lawsuits against generative AI technologies are concerning is because they wind up stretching existing doctrines of copyright law. So in particular, the very first case against Stable Diffusion argued that you were creating an infringing derivative work when you trained your model to recognize the patterns in five billion images.
It's a derivative work of each and every one of them. And that can only succeed as a legal theory if you throw out the existing understanding of what a derivative work is, that it has to be substantially similar to a thing that it's infringing and that limitation is incredibly important for human creativity.
The elements of my work that you might recognize from my artistic influences in the ordinary course of artistic borrowing and inspiration are protected. I'm able to make my art without people coming after me because I like to draw eyes the same way as my inspiration or so on, because ultimately the work is not substantially similar.
And if we got rid of that protection, it would be really bad for everybody.
But at the same time, you can see how someone might say, why should I pay a commission to an artist if I can get something in the same style? To which I would say, try it. It's not going to be what you want because art is not about replicating patterns that are found in a bunch of training data.
It can be a substitute for stock photography or other forms of art that are on the lower end of how much creativity is going into the expression, but for the higher end, I think that part of the market is safe. So I think all artists are potentially impacted by this. I'm not saying only bad artists have to care, but there is this real impact.
Their financial situation is precarious already, and they deserve to make a living, and this is a bandaid because we don't have a better solution in place to support people and let them create in a way that is in accord with their values and their goals. We really don't have that either in the situation where people are primarily making their income doing art that a corporation wants them to make to maximize its products.
No artist wants to create assets for content. Artists want to express and create new beauty and new meaning and the system that we have doesn't achieve that. We can certainly envision better ones but in the meantime, the best tool that artists have is banding together to negotiate with collective power, and it's really not a good enough tool at this point.
But I also think there's a lot of room to ethically use generative AI if you're working with an artist and you're trying to communicate your vision for something visual, maybe you're going to use an AI tool in order to make something that has some of the elements you're looking for and then say this, this is what I want to pay you to, to draw. I want this kind of pose, right? But, but, more unicorns.

JASON KELLEY
And I think while we're talking about these sort of seemingly good, but ultimately dangerous solutions for the different sort of problems that we're thinking about now more than ever because of generative AI, I wanted to talk with Jacob a little bit about watermarking. And this is meant to solve a sort of problem of knowing what is and is not generated by AI.
And people are very excited about this idea that through some sort of, well, actually you just explain Jacob, cause you are the technologist. What is watermarking? Is this a good idea? Will this work to help us understand and distinguish between AI-generated things and things that are just made by people?

JACOB HOFFMAN-ANDREWS
Sure. So a very real and closely related risk of generative AI is that it is - it will, and already is - flooding the internet with bullshit. Uh, you know, many of the articles you might read on any given topic, these days the ones that are most findable are often generated by AI.
And so an obvious next step is, well, what if we could recognize the stuff that's written by AI or the images that are generated by AI, because then we could just skip that. You know, I wouldn't read this article cause I know it's written by AI or you can go even a step further, you could say, well, maybe search engines should downrank things that were written by AI or social networks should label it or allow you to opt out of it.
You know, there's a lot of question about, if we could immediately recognize all the AI stuff, what would we do about it? There's a lot of options, but the first question is, can we even recognize it? So right off the bat, you know, when ChatGPT became available to the public, there were people offering ChatGPT detectors. You know, you could look at this content and, you know, you can kind of say, oh, it tends to look like this.
And you can try to write something that detects its output, and the short answer is it doesn't work and it's actually pretty harmful. A number of students have been harmed because their instructors have run their work through a ChatGPT detector, an AI detector that has incorrectly labeled it.
There's not a reliable pattern in the output that you can always see. Well, what if the makers of the AI put that pattern there? And, you know, for a minute, let's switch from text based to image based stuff. Jason, have you ever gone to a stock photo site to download a picture of something?

JASON KELLEY
I sadly have.

JACOB HOFFMAN-ANDREWS
Yeah. So you might recognize the images they have there, they want to make sure you pay for the image before they use it. So there's some text written across it in a kind of ghostly white diagonal. It says, this is from say shutterstock.com. So that's a form of watermark. If you just went and downloaded that image rather than paying for the cleaned up version, there's a watermark on it.
So the concept of watermarking for AI provenance is that It would be invisible. It would be kind of mixed into the pixels at such a subtle level that you as a human can't detect it, but you know, a computer program designed to detect that watermark could so you could imagine the AI might generate a picture and then in the top left pixel, increase its shade by the smallest amount, and then the next one, decrease it by the smallest amount and so on throughout the whole image.
And you can encode a decent amount of data that way, like what system produced it, when, all that information. And actually the EFF has published some interesting research in the past on a similar system in laser printers where little yellow dots are embedded by certain laser printers, by most laser printers that you can get as an anti counterfeiting measure.

JASON KELLEY
This is one of our most popular discoveries that comes back every few years, if I remember right, because people are just gobsmacked that they can't see them, but they're there, and that they have this information. It's a really good example of how this works.

CINDY COHN
Yeah, and it's used to make sure that they can trace back to the printer that printed anything on the off chance that what you're printing is fake money.

JACOB HOFFMAN-ANDREWS
Indeed, yeah.
The other thing people really worry about is that AI will make it a lot easier to generate disinformation and then spread it and of course if you're generating disinformation it's useful to strip out the watermark. You would maybe prefer that people don't know it's AI. And so you're not limited to resizing or cropping an image. You can actually, you know, run it through a program. You can see what the shades of all the different pixels are. And you, in theory probably know what the watermarking system in use is. And given that degree of flexibility, it seems very, very likely - and I think past technology has proven this out - that it's not going to be hard to strip out the watermark. And in fact, it's not even going to be hard to develop a program to automatically strip out the watermark.

CINDY COHN
Yep. And you, you end up in a cat and mouse game where the people who you most want to catch, who are doing sophisticated disinformation, say to try to upset elections, are going to be able to either strip out the watermark or fake it and so you end up where the things that you most want to identify are probably going to trick people. Is that, is that the way you're thinking about it?

JACOB HOFFMAN-ANDREWS
Yeah, that's pretty much what I'm getting at. I wanted to say one more thing on, um, watermarking. I'd like to talk about chainsaw dogs. There's this popular genre of image on Facebook right now of a man and his chainsaw carved wooden dog and, often accompanied by a caption like, look how great my dad is, he carved this beautiful thing.
And these are mostly AI generated and they receive, you know, thousands of likes and clicks and go wildly viral. And you can imagine a weaker form of the disinformation claim of say, ‘Well, okay, maybe state actors will strip out watermarks so they can conduct their disinformation campaigns, but at least adding watermarks to AI images will prevent this proliferation of garbage on the internet.’
People will be able to see, oh, that's a fake. I'm not going to click on it. And I think the problem with that is even people who are just surfing for likes on social media actually love to strip out credits from artists already. You know, cartoonists get their signatures stripped out and in the examples of these chainsaw dogs, you know, there is actually an original.
There's somebody who made a real carving of a dog. It was very skillfully executed. And these are generated using kind of image to image AI, where you take an image and you generate an image that has a lot of the same concepts. A guy, a dog, made of wood and so they're already trying to strip attribution in one way.
And I think likely they would also find a way to strip any watermarking on the images they're generating.

CINDY COHN
So Jacob, we heard earlier about Kit's ideal world. I'd love to hear about the future world that Jacob wants us to live in.

JACOB HOFFMAN-ANDREWS
Yeah. I think the key thing is, you know, that people are safer in their daily lives than they are today. They're not worried about their livelihoods going away. I think this is a recurring theme when most new technology is invented that, you know, if it replaces somebody's job, and that person's job doesn't get easier, they don't get to keep collecting a paycheck. They just lose their job.
So I think in the ideal future, people have a means to live and to be fulfilled in their lives to do meaningful work still. And also in general, human agency is expanded rather than restricted. The promise of a lot of technologies that, you know, you can do more in the world, you can achieve the conditions you want in your life.

CINDY COHN
Oh that sounds great. I want to come back to you Kit. We've talked a little about Kitopia, including at the top of the show. Let's talk a little bit more. What else are we missing?

KIT WALSH
So in Kitopia, people are able to use AI if it's a useful part of their artistic expression, they're able to use AI if they need to communicate something visual when I'm hiring a concept artist, when I am getting a corrective surgery, and I want to communicate to the surgeon what I want things to look like.
There are a lot of ways in which words don't communicate as well as images. And not everyone has the skill or the time or interest to go and learn a bunch of photoshop to communicate with their surgeon. I think it would be great if more people were interested and had the leisure and freedom to do visual art.
But in Kitopia, that's something that you have because your basic needs are met. And in part, automation is something that should help us do that more. The ability to automate aspects of, of labor should wind up benefiting everybody. That's the vision of AI in Kitopia.

CINDY COHN
Nice. Well that's a wonderful place to end. We're all gonna pack our bags and move to Kitopia. And hopefully by the time we get there, it’ll be waiting for us.
You know, Jason, that was such a rich conversation. I'm not sure we need to do a little recap like we usually do. Let's just close it out.

JASON KELLEY
Yeah, you know, that sounds good. I'll take it from here. Thanks for joining us for this episode of How to Fix the Internet. If you have feedback or suggestions, we would love to hear from you. You can visit EFF.org slash podcasts to click on listener feedback and let us know what you think of this or any other episode.
You can also get a transcript or information about this episode and the guests. And while you're there of course, you can become an EFF member, pick up some merch, or just see what's happening in digital rights this or any other week. This podcast is licensed Creative Commons Attribution 4. 0 International and includes music licensed Creative Commons Unported by their creators.
In this episode, you heard Kalte Ohren by Alex featuring starfrosch & Jerry Spoon; lost Track by Airtone; Come Inside by Zep Hume; Xena's Kiss/Medea's Kiss by MWIC; Homesick By Siobhan D and Drops of H2O ( The Filtered Water Treatment ) by J.Lang. Our theme music is by Nat Keefe of BeatMower with Reed Mathis. And How to Fix the Internet is supported by the Alfred P. Sloan Foundation's program in public understanding of science and technology. We’ll see you next time. I’m Jason Kelley.

CINDY COHN
And I’m Cindy Cohn.

 

Categorieën: Openbaarheid, Privacy, Rechten

ACM legt boetes op aan webwinkels voor nepkortingen

IusMentis - 18 juni 2024 - 8:15am

De Autoriteit Consument & Markt legt boetes op van in totaal 621.000 euro aan vijf webwinkels voor het gebruik van nepkortingen. Dat maakte de toezichthouder onlangs bekend. De webwinkels boden meerdere producten aan met een korting op een misleidende ‘van-prijs’: er werd niet echt korting gegeven of was de korting minder dan je zou denken.

De regels over prijzen en aanbiedingen staan niet in het Burgerlijk Wetboek maar in de Prijzenwet, nader uitgewerkt in het Besluit prijsaanduiding producten (Bpp). En dat is – door schade en schande geleerd – heel specifiek over hoe je kortingen mag presenteren (art. 5a): Bij aankondigingen van prijsverminderingen geeft de verkoper de laagste verkoopprijs aan die door hem is toegepast gedurende een periode die niet korter is dan dertig dagen voor de toepassing van de prijsvermindering. De laagste prijs in de afgelopen dertig dagen is dus de benchmark. (Je mag een langere termijn hanteren als je wilt, maar niet korter.) Deze regel is niet specifiek voor online winkels, maar daar wordt het vaakst met acties gestrooid en blijkt het ook het vaakst mis te gaan met van-voor aanduidingen.

De ACM controleert de prijsveranderingen geautomatiseerd, iets dat ik wel heel mooi vind bij toezicht houden op online. Bij prijsveranderingen kijk je dan wat de laagste prijs de afgelopen dertig dagen was, en je kunt al zo ongeveer automatisch het boetebesluit uitsturen (tentamenvraag: mag dat straks nog van de AI Act).

Een voorbeeld van hoe het misging, is het boetebesluit van Koopjedeal. Daar was een steelstofzuiger te koop met als van-prijs €199. Die ging eerst voor 99 euro weg, en een week later voor 104,99 euro. Dat mag niet: de laagste prijs is dan die 99 euro, niet de oorspronkelijke 199.

Bij een andere stofzuiger werd het nog bonter: daar ging niet de kortingsprijs omhoog, maar de ‘van’-prijs. En wel van 149,99 naar 199,99 euro. Dit is natuurlijk nog erger.

Omdat de ACM niet met AI beboet, kan ze niet iedereen aanspreken. Maar dat levert dan gelijk een klacht op van willekeur, of beter gezegd van kiezen van overtreders op naamsbekendheid. (Aldus Koopjedeal, van wie ik persoonlijk nog nooit gehoord had, maar wie ben ik.) De ACM kiest webshops op basis van frequentie in de resultaten bij een forse lijst zelfgekozen opdrachten die consumenten ook zouden doen. Dat lijkt me objectief genoeg.

De ACM komt gezien de ernst van de overtredingen uit op een boete van 245.000 euro maar verlaagt deze met een derde omdat het de eerste keer was.

Voor consumenten is dit een gunstige uitspraak. Met dit besluit staat namelijk vast dat Koopjedeal (en de andere aangesproken bedrijven) een oneerlijke handelspraktijk hebben gepleegd. In juridische taal: het in strijd met het Bpp vermelden van prijzen is een schending van artikel 2b Prijzenwet, en dat is per definitie een oneerlijke handelspraktijk (art. 6:193f BW).

Een koop die je gedaan hebt door zo’n handelspraktijk is vernietigbaar (art. 6:193j lid 3 BW). Je kunt er dus vanaf, ook buiten de 14-dagentermijn en je hoeft géén gebruiksvergoeding te betalen. Bij vernietiging gaat het om de waarde op het moment van vernietiging (HR-arrest).

Veel mensen zullen niet perse het product terug willen geven maar het verschil met de ‘echte’ korting willen krijgen. De wet kent het systeem van partiële vernietiging, maar ik weet niet zeker of je daarmee de prijs omlaag kunt krijgen. Bovendien: wat ís de echte korting in zo’n geval? Het verschil tussen hoogste van-prijs en laagste kortingsprijs?

Arnoud

 

Het bericht ACM legt boetes op aan webwinkels voor nepkortingen verscheen eerst op Ius Mentis.

Pagina's

Abonneren op Informatiebeheer  aggregator - Rechten